மாடமாளிகைகளும்

கூட கோபுரங்களூம்

படை வீடுகளும்

கடை வீதிகளும்

கொண்ட தமிழகமே..

நான் தெருவோரம் நிலத்தில்

இலையில்லா மரநிழலில் கூரை நெய்து

வளிகோளத்தை சுற்றுசுவர் ஆக்கி

நடைபாதையில் கிடைபிணமாய்

உறங்குகின்றேன்...

பகல் வெயிலிலும்

வண்டி புகையிலும்

இரவு பனியிலும்

கொசுவின் பிடியிலும்

என் மேனி எனும் கழனியில்

கொப்பளங்கள் விளைகின்றன...

எனக்கு கண்ணும் காணாது

என்னைக் கடந்து போவாரும் தெரியாது

காதும் கேட்காது என்னைக் கடிந்தோர்

சொல்லும் கூசாது

வாயும் பேசாது அது

புசிக்கும் பசியை கூறாது

காலும் நடக்காது 

எதிர்காலமும் எனக்கேது....

மழை பெய்தாலும் கழிவு நீரில்தான்

தாகம் தணிக்கின்றேள்

காலம் கனிந்தால் என்ன

கழனி விளைந்து தரணி செழித்தால் என்ன....

யாசகம் செய்யும் எனக்கு 

அட்சயபாத்திரம் எதுக்கு...

ஆக்கம் கரு மாரியப்பன் ஊர்கவலன் கடையநல்லூர் தென்காசி.

நன்றி - Mariappan U